پروندهٔ تحلیلی — جمعه ۲۲ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۰:۰۰ تهران
بدهی ناخالص فدرال آمریکا در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ به ۴۰٫۵۸ تریلیون دلار رسید. این عدد، نوک کوه یخ است. زیر آب، برآوردی به بزرگی دست‌کم ۱۴۷ تریلیون دلار تعهدات فدرال و تعهدات تأمین‌نشدهٔ بیمه‌های اجتماعی نشسته است — رقمی که در یک سال حدود ۱۱ تریلیون دلار رشد کرده است. این پرونده می‌پرسد: عددِ دیده‌شده چقدر است، عددِ دیده‌نشده چیست، و چرا هر دو برای قیمت پول در همهٔ بازارها — از جمله طلا، نفت و تتر — مهم‌اند.
| قلم | مقدار | تاریخ و منبع |
|---|---|---|
| بدهی ناخالص فدرال | ۴۰٫۵۸ تریلیون دلار | ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ — خزانه‌داری آمریکا، سری روزانهٔ «Debt to the Penny» |
| بدهی ناخالص فدرال (به‌روزرسانی ماهانهٔ JEC) | ۴۰٫۵۵ تریلیون دلار | ۴ نوامبر ۲۰۲۶ — کمیتهٔ اقتصادی مشترک کنگره (JEC)، منتشرشده ۶ نوامبر ۲۰۲۶ |
| بدهی در دست عموم | ۳۲٫۸۰ تریلیون دلار | ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ — خزانه‌داری (۳۲٫۷۷ تریلیون در ۴ نوامبر، JEC) |
| بدهی درون‌دولتی | ۷٫۷۸ تریلیون دلار | ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ — خزانه‌داری (۷٫۷۹ تریلیون در ۴ نوامبر، JEC) |
| پایان سال مالی ۲۰۲۶ | ۴۰٫۱۷ تریلیون دلار | ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ — خزانه‌داری |
| عبور از ۴۰ تریلیون | ۱۸ اوت ۲۰۲۶ | خزانه‌داری |
| رشد در یک سال | ۲٫۴۶ تریلیون دلار | ۴ نوامبر ۲۰۲۵ تا ۴ نوامبر ۲۰۲۶ — JEC (میانگین ~۶٫۷۵ میلیارد دلار در روز) |
| رشد در پنج سال | ۱۱٫۶۴ تریلیون دلار | JEC |
| سرانه / به‌ازای هر خانوار | ۱۱۸٬۵۸۷ / ۳۰۰٬۸۴۰ دلار | ۴ نوامبر ۲۰۲۶ — JEC |
| میانگین نرخ بهرهٔ بدهی بازارپذیر | ۳٫۵۷۰٪ | اکتبر ۲۰۲۶ — JEC (۳٫۳۹۳٪ یک سال پیش، ۱٫۴۵۵٪ در اکتبر ۲۰۲۱) |
| پیش‌بینی عبور از ۴۱ تریلیون | حدود ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۷ | با ادامهٔ میانگین رشد روزانهٔ سه سال گذشته — JEC |
نکتهٔ اول این است که بدهی، روزانه حرکت می‌کند و عددِ «تازه» همیشه یک تاریخ دارد: به‌روزرسانی ماهانهٔ JEC هنوز ۴۰٫۵۵ تریلیون (۴ نوامبر) است و رقم ۴۰٫۵۸ تریلیون، خوانش روزانهٔ خزانه‌داری در ۱۰ نوامبر است. هر دو را با تاریخشان می‌خوانیم، نه به‌جای هم.
استیو هنکه و دیوید واکر در ستونی در فورچون (۷ نوامبر ۲۰۲۶)، بر مبنای تازه‌ترین گزارش‌های امین‌های تأمین اجتماعی و مدیکر و صورت‌های مالی سال مالی ۲۰۲۶، برآورد کردند که کل تعهدات فدرال و تعهدات تأمین‌نشدهٔ بیمه‌های اجتماعی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ دست‌کم ۱۴۷ تریلیون دلار بوده است — حدود ۱۱ تریلیون دلار بیشتر از یک سال پیش، و در برابر حدود ۲۰ تریلیون دلار در سال ۲۰۰۰. علت‌های رشد از نگاه نویسندگان: کسری‌های سالانه، رشد تعهدات تأمین‌نشدهٔ تأمین اجتماعی و مدیکر، و رشد تعهدات تأمین‌نشدهٔ بازنشستگی و بهداشت بازنشستگان فدرال.
| نسبت | امروز | سال ۲۰۰۰ |
|---|---|---|
| بدهی ناخالص فدرال به GDP | ۱۲۴٪ | ۵۶٪ |
| کل تعهدات فدرال به GDP | ۴۵۲٪ | ۱۹۹٪ |
پیش‌بینی دفتر بودجهٔ کنگره (CBO) — به نقل از همان ستون — این است که بدهی ناخالص فدرال در ۳۰ سال آینده از ۱۲۴٪ به ۱۹۰٪ GDP می‌رسد. توجه: این عدد، بدهی ناخالص است؛ در مبنای پایهٔ فوریهٔ ۲۰۲۶ خود CBO، بدهی در دست عموم تا ۲۰۵۶ به ۱۷۵٪ GDP می‌رسد. دو معیار، دو عدد؛ جابه‌جا نمی‌شوند.
در سال مالی ۲۰۲۵، ۳۶٫۵٪ از مالیات بر درآمد اشخاص صرف پرداخت بهرهٔ بدهی شد — یعنی بیش از یک‌سوم مالیاتی که آمریکایی‌ها می‌پردازند، نه به خدمات و کالا، که به بهرهٔ خرج‌های گذشته رفت. CBO پیش‌بینی می‌کند این سهم تا ۲۰۳۶ به ۵۰٫۶٪ برسد؛ یعنی بیش از نیمی از مالیات بر درآمد اشخاص فقط برای بهره. در سال مالی ۲۰۲۶ هم بهرهٔ ناخالص حدود ۱٫۳۶ تریلیون دلار و بهرهٔ خالص حدود ۱٫۰۵ تریلیون دلار بود (۱۴٫۲٪ کل مخارج).
مکانیزم ساده است: بدهی بزرگ‌تر، با نرخ بهرهٔ بالاتر، بهرهٔ بزرگ‌تری می‌سازد؛ بهرهٔ بزرگ‌تر، کسری را بزرگ‌تر می‌کند؛ کسری بزرگ‌تر، بدهی را بزرگ‌تر می‌کند. چرخه تا وقتی می‌چرخد که یا وعده‌ها تغییر کنند، یا درآمدها، یا نرخ بهره.
این بخش، قلب پرونده است — و خوانش مخالف را جدی می‌گیرد.
اول، ۱۴۷ تریلیون دلار بدهی قراردادی و سررسیددار نیست. بخش بزرگ آن، برآورد تعهدات تأمین‌نشدهٔ تأمین اجتماعی و مدیکر در افق ۷۵ساله است؛ یعنی برآوردی از شکاف میان وعده‌های آینده و درآمدهای آینده، با فرض ادامهٔ سیاست‌های فعلی. این عدد، چکِ امروزِ دولت آمریکا نیست؛ نقشهٔ ۷۵ سال آینده است، در اقتصادی که در همین مدت رشد می‌کند، نوآوری می‌کند و تورم دارد.
دوم، «ورشکستگی» دولت آمریکا تفسیر نویسندگان ستون است، نه تعریف پذیرفته‌شدهٔ ورشکستگی. دولتی که بدهی‌اش به ارز خودش است، با ورشکستگیِ یک شرکت یا یک خانوار فرق می‌کند؛ نقد این تفسیر (opinion.org) می‌گوید عددها ساخته نشده‌اند، اما تفسیر از تعریف پذیرفته‌شدهٔ ورشکستگی فراتر می‌رود.
سوم، پرسش درست این نیست که «آیا ۱۴۷ تریلیون پرداخت می‌شود؟» — پرسش درست این است: نظام سیاسی آمریکا پیش از آنکه بهره بودجه را ببلعد، وعده‌ها یا درآمدها را تغییر می‌دهد یا نه؟ تاریخ می‌گوید هر دو بارها تغییر کرده‌اند؛ و همین تغییرپذیری است که ۱۴۷ تریلیون را از «حکم قطعی» به «هشدار قابل اقدام» تبدیل می‌کند.
بزرگ‌ترین بدهکار جهان، قیمت پول را برای همه تعیین می‌کند. مسیر بدهی آمریکا به بازده اوراق خزانه می‌رسد؛ بازده اوراق خزانه به دلار، طلا، نفت و تتر می‌رسد. وقتی بهره، سهم بزرگ‌تری از بودجهٔ آمریکا را می‌بلعد، سه چیز برای مخاطب ما مهم می‌شود: نرخ بهرهٔ آمریکا (قیمت پول جهان)، تقاضای پناهگاه امن (طلا)، و قیمت دلار در برابر تتر. این پرونده سیگنال خریدوفروش نمی‌دهد؛ نقشهٔ یک فشار ساختاری را نشان می‌دهد که ماه‌ها و سال‌ها روی همین سه قیمت اثر می‌گذارد.
اگر به‌روزرسانی ماهانهٔ دسامبر JEC نشان دهد بدهی ناخالص فدرال در پایان نوامبر ۲۰۲۶ زیر ۴۰٫۵۵ تریلیون دلار مانده است، یا گزارش مالی سال ۲۰۲۷ سهم بهره از مالیات بر درآمد اشخاص را زیر ۳۶٫۵٪ ثبت کند، تز «شتاب‌گرفتن بار بهره» در این پرونده باطل است و اصلاح می‌شود.
منابع و زمان مشاهده: خزانه‌داری آمریکا، سری «Debt to the Penny» — ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶؛ کمیتهٔ اقتصادی مشترک کنگره (JEC)، به‌روزرسانی ماهانهٔ بدهی نوامبر ۲۰۲۶، منتشرشده ۶ نوامبر ۲۰۲۶؛ استیو هنکه و دیوید واکر، فورچون، ۷ نوامبر ۲۰۲۶؛ دفتر بودجهٔ کنگره (CBO)، مبنای فوریهٔ ۲۰۲۶؛ صورت ماهانهٔ خزانه‌داری (MTS)، سال مالی ۲۰۲۶؛ نقد تفسیر «ورشکستگی»، opinion.org. همهٔ عددها در ۲۲ آبان ۱۴۰۵ (۱۳ نوامبر ۲۰۲۶) دوباره خوانده شده‌اند.
ایرانوبان | نگهبان ایران
#پرونده_تحلیلی #بدهی_آمریکا #بازار