ایرانوبان | نگهبان ایران🏛 میراث روی ترازو: مجوز، مالیات و ظرفیت دولت — قسمت 3 از 3
گره گردشگری تاریخی ایران فقط در بناهای سنگی نیست؛ در مسیر اداری میان متولی میراث، شهرداری، دستگاه مالیاتی و نهادهای مجوزدهنده است. هر مجوز اضافه و هر رویه مبهم، برای کسب‌وکار خردی که در حاشیه یک محوطه تاریخی کار می‌کند به هزینه‌ای نامعلوم تبدیل می‌شود. نتیجهٔ نهادی این وضعیت روشن است: بخشی از فعالیت‌ها در سایه می‌ماند، اشتغال شکننده می‌شود و دولت هم از مالیات و نظارت محروم می‌ماند.
مالیات در این بخش وقتی کارآمد است که ساده، قابل پیش‌بینی و متناسب با اندازهٔ فعالیت باشد.
🔙 قسمت قبل: ⟦post:791|قسمت 2 سریال «گردشگری تاریخی ایران — نهاد و حکمرانی»⟧