🛢 بازگشت نفت به صدر؛ کلمبیا مسیر انرژی را عوض کرد
دولت جدید کلمبیا به ریاست آبلاردو د لا اسپریلا، سیاست انرژی این کشور را رسماً برعکس کرد. او در مراسم تحلیف خود در کالی، وعده احیای صنعت نفت و گاز، مجوز فرکینگ با استانداردهای سختگیرانه و بازسازی شرکت دولتی اکوپترول را داد. این در حالی است که دولت قبلی به رهبری گوستاوو پترو، ممنوعیت کامل قراردادهای جدید اکتشاف نفت، گاز و زغال سنگ را اجرا کرده بود.
در دوره پترو، ظرفیت انرژی تجدیدپذیر کلمبیا از ۲۰۰ مگاوات در سال ۲۰۲۲ به بیش از ۴۳۰۰ مگاوات تا ۲۰۲۶ رسید. تولید برق خورشیدی نیز در سال ۲۰۲۵ برای اولین بار از تولید برق زغال سنگی پیشی گرفت. اما این تحول به بهای فشار سنگین بر اکوپترول تمام شد؛ انتقال سالانه ۳۵ تریلیون پزو (حدود ۱۱.۱ میلیارد دلار) به دولت، کاهش سود و مداخله سیاسی در مدیریت، از جمله لغو قرارداد ۳.۶ میلیارد دلاری با شرکت آمریکایی Occidental، شرکت ملی نفت کلمبیا را تضعیف کرد.
برای بازار جهانی نفت، این چرخش معنای روشنی دارد: کلمبیا به عنوان دومین تولیدکننده بزرگ نفت آمریکای جنوبی، قصد دارد سهم خود در عرضه را بازگرداند. این اتفاق در شرایطی رخ میدهد که بازار نفت با ریسکهای ژئوپلیتیکی در خاورمیانه و تنگه هرمز دستوپنجه نرم میکند. برای ایران به عنوان صادرکننده نفت، افزایش عرضه کلمبیا میتواند فشار نزولی بر قیمتها ایجاد کند، اما در کوتاهمدت، تنشهای منطقهای اثر قویتری بر قیمت دارند.
💡 درس غیربدیهی این است که سیاست انرژی در کلمبیا با تغییر دولت ۱۸۰ درجه چرخید، اما زیرساختهای تجدیدپذیر ساختهشده در دوره پترو باقی خواهند ماند. این نشان میدهد که مسیر انتقال انرژی در کشورهای وابسته به نفت، نه خطی است و نه برگشتناپذیر؛ بلکه تابعی از اراده سیاسی و فشار اقتصادی است. برای اقتصاد ایران، این تجربه تأکید میکند که تنوعبخشی به سبد انرژی و کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی، صرفاً یک انتخاب ایدئولوژیک نیست، بلکه یک راهبرد بقای اقتصادی در برابر نوسانات سیاسی و بازار است.
#ایرانوبان #تحلیل_خبر #نفت