🏛 زمین بیآب، سند بیپشتوانه — قسمت ۲ از ۳
در روستایی که سند زمینش عوض شده بود، آب هنوز از جوی خاکی میگذشت و هر سال بخشی از آن در مسیر هدر میرفت. تقسیم زمین بدون شبکه آبیاری، مثل تحویل کارگاهی بدون برق است. ابزارهای ساده آبیاری، از پمپ تا لوله، میتوانستند بازده آب را بالا ببرند، اما تولید و توزیع آنها به صنعت داخلی و واردات هدفمند وابسته بود. جاده روستایی و انبار محصول هم همین نقش را داشتند؛ بدون آنها، محصول اضافه به بازار نمیرسید و انگیزه کشت بیشتر از بین میرفت.
دانش کشت هم مثل زمین قابل تقسیم نبود.
🔙 قسمت قبل: ⟦post:1153|قسمت ۱ سریال «اصلاحات ارضی — فناوری و زیرساخت»⟧